Thursday, January 19, 2006
Námstímabilið byrjaði í síðustu viku. Þetta er næst síðasta önnin í þessum skóla. Þá virðist vera heldur lítið að gera við námið, allavega minna en ég á að venjast og hef ég þessvegna tekið að mér hlutastarf, það sama og ég var í um sumaraði, rannsókanrstörf fyrir prófessor við viðskiptaskólann hérna. Þarf þessvegna að fara þangað á morgun. Meira um skólan seinna, helst er það merkilegast að einn kúrsinn felst í því að lesa Íslendingasögur, og aðallega þær sem ég hef lesið áður. Um þessa dagana er ég agalega að garfa í Laxdælu.
Í síðustu viku fórum við í bíó, sem er í sjálfu sér ekki frásögum færandi nema það sem gerðist er við vorum á leiðinni í bíóhúsið. Hér í Bandaríkjunum er langt á milli allra staða og er miklum hluta ævinar þessvegna varið í bíl. Mér sýnist þessvegna ekki nema eðlilegt að margt merkilegt gerist á vegum úti. Ég sagði frá því ekki fyrir löngu er við sáum undarlegu verurnar við veginn. Það er eitt dæmi. Einu sinni sá ég líka bíl keyrandi í Detroit með grjóthnullung á stærð við tvo fótbolta fastan í brotinni framrúðinni. Í annað skipti, sá ég (líka í detroit) bíl sem keyrði á þremur deggjum, með tilheyrandi neistaflugi af þeim stað er dekkið vantaði. Nokkru seinna var ég í Ann Arbor þegar ég sá bíl með risastóra eldflaug uppá þaki, sú var lengri en bíllinn, sem var þó ekki sérlega stuttur. Í ann arbor sá ég líka mann sem keyrði um á bát.
Við nánari umhugsun man ég eftir nokkrum undarlegum atvikum er ég var í bíl á íslandi. Eitt sinn vorum við Afi að keyra rétt við Sæbraut, þar sem nú er búið að loka fyrir umferð, er við urðum varir við að dekk datt undan bílnum sem var fyrir framan okkur, og kom í átt til okkar. Man líka að Ásgrímur henti svalafernu útum gluggan á bílnum hans Afa er við vorum stopp við ljósin á miklubraut, þar sem beygt var niður í Grafarvog. fernan lenti á framrúðunni á gráum BMW, sem ekið var af vitleysing, sá brjálaðist, kom og sótti Ásgrím, og bað hann að taka fernuna upp. Afi lét ekki manninn komast upp með slíkt, og bað manninn vinsamlegast að skella ekki hurðinni. Sá maður var sköllóttur, skeggjaður, og fremur ljótur.
En meira seinna, ég þarf að fara á ráðstefnu um innflytjendamál sem byrjar hér á hæðinni fyrir neðan eftir 12 mínútur.
Í síðustu viku fórum við í bíó, sem er í sjálfu sér ekki frásögum færandi nema það sem gerðist er við vorum á leiðinni í bíóhúsið. Hér í Bandaríkjunum er langt á milli allra staða og er miklum hluta ævinar þessvegna varið í bíl. Mér sýnist þessvegna ekki nema eðlilegt að margt merkilegt gerist á vegum úti. Ég sagði frá því ekki fyrir löngu er við sáum undarlegu verurnar við veginn. Það er eitt dæmi. Einu sinni sá ég líka bíl keyrandi í Detroit með grjóthnullung á stærð við tvo fótbolta fastan í brotinni framrúðinni. Í annað skipti, sá ég (líka í detroit) bíl sem keyrði á þremur deggjum, með tilheyrandi neistaflugi af þeim stað er dekkið vantaði. Nokkru seinna var ég í Ann Arbor þegar ég sá bíl með risastóra eldflaug uppá þaki, sú var lengri en bíllinn, sem var þó ekki sérlega stuttur. Í ann arbor sá ég líka mann sem keyrði um á bát.
Við nánari umhugsun man ég eftir nokkrum undarlegum atvikum er ég var í bíl á íslandi. Eitt sinn vorum við Afi að keyra rétt við Sæbraut, þar sem nú er búið að loka fyrir umferð, er við urðum varir við að dekk datt undan bílnum sem var fyrir framan okkur, og kom í átt til okkar. Man líka að Ásgrímur henti svalafernu útum gluggan á bílnum hans Afa er við vorum stopp við ljósin á miklubraut, þar sem beygt var niður í Grafarvog. fernan lenti á framrúðunni á gráum BMW, sem ekið var af vitleysing, sá brjálaðist, kom og sótti Ásgrím, og bað hann að taka fernuna upp. Afi lét ekki manninn komast upp með slíkt, og bað manninn vinsamlegast að skella ekki hurðinni. Sá maður var sköllóttur, skeggjaður, og fremur ljótur.
En meira seinna, ég þarf að fara á ráðstefnu um innflytjendamál sem byrjar hér á hæðinni fyrir neðan eftir 12 mínútur.
