haukurandjen.com

Enn um konuna sem gelti. ... Maðurinn hennar varð loks svo leiður á geltinu að hann fór með hana á Klepp. Þar var honum sagt, að geltið væri kannski ólæknandi. Konan vildi forðast ónotalegan veruleikann, og hélt innilega að hún væri hundur. Henni voru gefin lyf sem deyfðu hana, svo ekki var meira gelt. Sá ókostur var á lyfjagjöfinni, að hundkonan lá bara í sófanum allan daginn gerandi ekki neitt, gelti ekki einu sinni. Þá hringdi maðurinn í ruglaðann geðlækni, stelsjúkan kunningja, og dýralækni sem komu og drukku vín á meðan ruglaði geðlæknirinn spilaði á hörpu. Loks komst maðurinn að þeirri niðurstöðu að allavega var konan ánægð á meðan hún hélt að hún væri hundur. Þannig að hann tók hana af lyfjunum, og byrjaði hún þá loks að gelta aftur. Og þannig endaði myndin, konan hélt enn að hún væri hundur, en var allavega hamingjusöm, þ.e. hamingjusamari en hún var þegar hún hélt að hún væri hundur.
Það er nefninlega það.

Til gamans má geta að í gær leit hér inn þúsundasti lesandinn. Sá var úr Eyjum og fær heiðursverðlaun dagsins. Til hamingju!