Friday, May 06, 2005
Í dag er ágætis veður, sólin skín og vindar eru að mestu rólegir. Ætlaði mér að spila golf í dag, en fann engan spilafélaga, það er ekkert sérlega gaman að spila golf einn. Ætla að taka þátt í skrifkeppni nokkuri, að launum er vara-aðstoðarritsrjóratitlill við frægt lögfræðirit. Í þessu felst mikil vinna, ekkert kaup en lítur vel út á hinu almikilvæga CV.
Eins og áður sagði byrja ég að vinna á þriðjudaginn. Ég er að vinna með þremur lögfræðingum og einum ritara við að hjálpa innflytjendum sem eiga í vandræðum með útlendingaeftirlitið hér. Ekki er gaman að eiga í slíkum vandræðum. Verst er að jobbið er í Detroit og tekur mig sennilega 45 mínútur að keyra þangað. Annars vita þeir sem komið hafa til Detroit að það er hálfvagasöm borg. Þeir sem fóru með okkur Jennifer í skoðunarferð um borgina muna kannski eftir lestarstöð nokkurri, yfirgefinni. Rétt þar hjá er fallegt kirkjumannvirki, skóli, kirkja, samkomsalur og skrifstofubygging, úr eldrauðum múrsteinum, útbúin tilheyrandi skrautgluggum og þessháttar dóti. Hverfið er hið þrifalegasta, lítið, eða ekkert um brunnin eða yfirgefin hús. Þar verð ég semsagt tvo daga í viku.
Þetta place er í útjaðri borgarhlutans sem kallast Mexican Town, allt er morandi í Mexíkönskum veitingastöðum og einkennilegum mörkuðum. Flest auglýsingaskylti eru á spænsku, og veit ég í sjálfu sér ekkert hvað er þar til sölu. Við sömu götu og skrifstofan mín er líka markaður rekinn af aröbum. Þar má finna margt sniðugt og ódýrt. Alskonar Maríulíjneski, upplýst sem hreyfast og spila tónlist. Mjög latneskur stíll held ég. Alskonar kerti og þessháttar var þar að finna. Einnig var talsvert úrval af sérlega skemmtilegum gluggatjöldum í arabískum stíl, falleg munstur saumuð úr gylltum þráð, í þykkan dökkbláan, eða vínrauðan feld. Kostaði ekki nema 13 dollar stykkið.
Frændi minn Ásgrímur sendi mér um daginn skemmtilega sögu sem við skrifuðum í sameiningu fyrir nokkuð allmörgum árum. Gaman var að lesa það. Var einmitt að hugsa nýlega hve leiðinlegt væri að eiga ekki eintak af þessu. Þakkir þyggur Ásgrímur vonandi fyrir það framtak.
Skammarverðlaun vikunar þyggja Ásgerður og Reynir. Ár og mánuður eru nú liðin síðan þau lofuðu að senda mér DVD myndi sem ég hef engan aðgang að. Illa hafa þau svikið mig og ættu snarlega að skammast sín. Ég treysti á að hinir sem lesa þessa síðu tali við þau um þetta á næstunni og þrýsti þarmeð á.
Eins og áður sagði byrja ég að vinna á þriðjudaginn. Ég er að vinna með þremur lögfræðingum og einum ritara við að hjálpa innflytjendum sem eiga í vandræðum með útlendingaeftirlitið hér. Ekki er gaman að eiga í slíkum vandræðum. Verst er að jobbið er í Detroit og tekur mig sennilega 45 mínútur að keyra þangað. Annars vita þeir sem komið hafa til Detroit að það er hálfvagasöm borg. Þeir sem fóru með okkur Jennifer í skoðunarferð um borgina muna kannski eftir lestarstöð nokkurri, yfirgefinni. Rétt þar hjá er fallegt kirkjumannvirki, skóli, kirkja, samkomsalur og skrifstofubygging, úr eldrauðum múrsteinum, útbúin tilheyrandi skrautgluggum og þessháttar dóti. Hverfið er hið þrifalegasta, lítið, eða ekkert um brunnin eða yfirgefin hús. Þar verð ég semsagt tvo daga í viku.
Þetta place er í útjaðri borgarhlutans sem kallast Mexican Town, allt er morandi í Mexíkönskum veitingastöðum og einkennilegum mörkuðum. Flest auglýsingaskylti eru á spænsku, og veit ég í sjálfu sér ekkert hvað er þar til sölu. Við sömu götu og skrifstofan mín er líka markaður rekinn af aröbum. Þar má finna margt sniðugt og ódýrt. Alskonar Maríulíjneski, upplýst sem hreyfast og spila tónlist. Mjög latneskur stíll held ég. Alskonar kerti og þessháttar var þar að finna. Einnig var talsvert úrval af sérlega skemmtilegum gluggatjöldum í arabískum stíl, falleg munstur saumuð úr gylltum þráð, í þykkan dökkbláan, eða vínrauðan feld. Kostaði ekki nema 13 dollar stykkið.
Frændi minn Ásgrímur sendi mér um daginn skemmtilega sögu sem við skrifuðum í sameiningu fyrir nokkuð allmörgum árum. Gaman var að lesa það. Var einmitt að hugsa nýlega hve leiðinlegt væri að eiga ekki eintak af þessu. Þakkir þyggur Ásgrímur vonandi fyrir það framtak.
Skammarverðlaun vikunar þyggja Ásgerður og Reynir. Ár og mánuður eru nú liðin síðan þau lofuðu að senda mér DVD myndi sem ég hef engan aðgang að. Illa hafa þau svikið mig og ættu snarlega að skammast sín. Ég treysti á að hinir sem lesa þessa síðu tali við þau um þetta á næstunni og þrýsti þarmeð á.
